عیدانه
یوم الله ِ با تو بودن…
گشایشی حاصل کن بانو ، از آن طره ی پیچ در پیچ ِ تقدیرم…
توی دوران تحصیل اسم من همیشه وسط لیست معلمها بود. این یعنی همیشه ازت درس رو میپرسند ، چه از اول لیست شروع به پرسیدن بکنند و چه از آخر لیست ، ولی همیشه آخرهای وقت. ولی برای من کافی بود چون کل سئوال ها رو تا نوبتم بشه حفظ میکردم. همیشه هم بد شانس نبودم چون یه وقتهایی زنگ تفریح به دادم میرسید.
خسته نشدی شاعر؟ از این همه تکرار ِ او؟ بی وقفه و شبانه روز… خسته نشدی شاعر؟
میترسم از طرح های خوبی که بی خردانه و در زمانی نامناسب اجرا میشوند
تو بردی ، قبول… برنده به تنهایی ِ تو ندیدم… دلم برات میسوزه خدا…
به عنوان پیام بازرگانی ، یه شب کابوسهام رو با رویا عوض کن
برام جالبه وقتی رساله ی صد فرمان (+) به فرمان ِ صد + نود و نهم برسه چه اتفاقی می افته / نمیشه نوشت فرمان دویست + یکم ، چون دیگه لفظ صد توش نیست ، شاید مثلا بشه فرمان ِ صد + صد و یکم یا مثلا فرمان ِ دو صد + یکم و چندین حالت دیگه
اینها همه مشکلات فرمان ِ دویست + یکم بود… از مشکلات فرمان دویستم بگذریم :)
کاش در این شهر ، تن ِ برهنه ، دستهای خالی ، بغض ِ سنگین ، حُرمت داشت

اصل / Canon Powershot G6

بعد از پراسس
روزی که این عکس رو گرفتم ، فکر نمیکردم انقدر مورد توجه قرار بگیره. بعضی از سایتهای خبری مثل خبر آنلاین و تابناک هم این عکس رو کار کرده بودند. توی گودر هم مورد توجه کاربران قرار گرفته بود. اونهایی که من رو از شبکه های اجتماعی میشناسند ، اطلاع دارند که من یکی از علاقمندان به پراسس و پیرایش عکس هستم. در آبان ماه این عکس رو در فرندفید به اشتراک گذاشتم و همون موقع هم خیلی از دوستان نسخه ی بدون پیرایش این عکس رو دیده بودند. چیزی که میخوام بگم این هست که چشم ها دنبال زیبایی هستند ، و وقتی این همه زیبایی رو در مکانی آشنا مثل خیابان ولیعصر میبینند ذوق زده میشن و دیگه به جزییات توجه نمیکنند. به قول یکی از دوستان: “کی تا حالا برگهای درختان خیابان ولیعصر سرخ بوده؟” قصدم از نوشتن این چند خط در واقع ارائه ی نسخه اصلی عکس بود تا اصل عکس رو هم ببینید. عکس هوایی! هم نیست البته :) / برای عکس ادیت شده هم حق مولفی قائل نبودم و از ابتدا هم واترمارک و لوگو نزدم. در سایز بزرگ ببینید…
پ.ن: خبر آنلاین و تابناک اولین ها بودند. لیست کامل